Ο Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς-Φαλήρου (ΟΦΠΦ) είναι ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα και ιστορικότερα αθλητικά σωματεία της περιοχής Πειραιώς, με ιστορία περίπου 90 ετών (1923-2012), με πρωταγωνιστική δραστηριότητα σε περισσότερα από 10 διαφορετικά αθλήματα και με δεκάδες τίτλους στην τροπαιοθήκη του.
Το σωματείο που σήμερα γνωρίζουμε ως ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΦΠΦ, εγκρίθηκε επίσημα στις 21-11-1923 με αρχικό όνομα «Κεραυνός Πειραιώς» με την απόφαση με αριθμό 1148 του Πρωτοδικείου Πειραιά και γράφτηκε στο βιβλίο σωματείων με αριθμό Β.Σ 277, επίσης την 21-11-1923. Σύμφωνα με το καταστατικό, αργότερα τροποποιήθηκε στις 15-10-1924, ως YOUNG BOYS και έπειτα στις 23-12-1924, ως ΕΘΝΙΚΟΣ.
Την ίδια εποχή έλαβε χώρα η διάλυση του ΑΠΣΠ.
Παίκτες του ΑΠΣΠ προσχώρησαν στους YOUNG BOYS, μετονομάζοντας έτσι την ομάδα κατόπιν συνελεύσεως σε Πειραϊκό Ποδοσφαιρικό Όμιλο (ΠΠΟ).
Ο ΠΠΟ τελικώς, αφού δέχτηκε και μέλη της Φαληρικής Ενώσεως & του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς στις αρχές του 1925, μετονομάστηκε σε Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς (ΟΦΠ) και αργότερα σε Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. (Πειραιώς – Φαλήρου).
Ακολούθησαν άλλες 12 μετατροπές του καταστατικού χωρίς όμως να μεσολαβήσει ούτε στιγμή αδράνειας ή διάλυσης του σωματείου μέχρι σήμερα και επί 87 πλέον, συνεχόμενα χρόνια.
Για την ιστορία, αναφέρεται πως σε συνάντηση που έγινε στα τέλη του 1924 στα γραφεία της Φαληρικής Ένωσης για την τελική μορφή των συγχωνεύσεων και την νέα ονομασία του σωματείου πριν αποφασιστεί το όνομα «Εθνικός», σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής από έναν εκ των ιδρυτών του Εθνικού και πολυαθλητή του, τον Χρήστο Πέππα, έπεσε για πρώτη φορά και η ιδέα να ονομαστεί η ομάδα Ολυμπιακός, κάτι που δεν ενθουσίασε ωστόσο τα μέλη της γενικής συνέλευσης για να εγκαταλειφθεί η σχετική ιδέα και να επανέλθει αργότερα στην ονομασία του άλλου μεγάλου του Πειραιά από τους διοικούντες του (σημειώστε επίσης ότι ο Νότης Καμπέρος ήταν παρών στην συνέλευση αυτή της ονοματοδοσίας του Εθνικού). Ο Ολυμπιακός μάλιστα εμφανίζεται με το όνομα αυτό σε αγώνες ήδη από τα τέλη του 1924 και όχι από το Μάρτιο του 1925 όπως εορτάζεται σήμερα.
Σε όλες τις σχετικές πηγές, ιδρυτές του Εθνικού εμφανίζονται οι ποδοσφαιριστές Γιώργος Χατζηανδρέου (κατά κάποιες πηγές και πρώτος πρόεδρος), Χρήστος Πέππας, Κώστας και Δημήτρης Φερλέμης, Φίλιππος Κουράντης, όλοι τους διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές πρωτοπόροι της εποχής 1918-1932, με συμμετοχές στην εθνική ολυμπιακή ομάδα ποδοσφαίρου και τις αντιπροσωπευτικές μικτές πόλεων της εποχής.
Κατά τα πρώτα βήματα της ομάδας, πρόεδρος του Εθνικού (αλλά και του Κεραυνού νωρίτερα) ήταν ο Χαράλαμπος Βολωνάκης, ανώτερος υπάλληλος και επιφανής πειραιώτης, που είναι αυτός που απετέλεσε τη «γέφυρα» ανάμεσα στον Εθνικό και τις απορροφήσεις – συγχωνεύσεις όλων των άλλων μικρότερων πειραϊκών σωματείων. Για κάποια διαστήματα κατά την πρώτη δεκαετία της ομάδας, εκτός από πρόεδρος του Εθνικού διετέλεσε και Πρόεδρος της νεοσύστατης τότε ΕΠΟ (όπως και ο Χ. Πέππας αργότερα), γεγονός που δικαιολογεί και το γιατί ο Εθνικός παρέμεινε τότε πιστός στην πλευρά της ΕΠΟ και δεν προσχώρησε στο κίνημα του περιβόητου ΠΟΚ (1928), παίρνοντας μάλιστα με το μέρος του τότε τη συντριπτική πλειοψηφία των πειραϊκών σωματείων της εποχής (με εξαίρεση μόλις τεσσάρων εξ αυτών).
Στο ποδόσφαιρο ο Εθνικός υπήρξε παραδοσιακά μια από τις 6 μεγαλύτερες δυνάμεις της προπολεμικής εποχής κατακτώντας ένα Κύπελλο Ελλάδος (1933), πέντε πρωταθλήματα Πειραιώς (1925-26, 1927-28, 1928-29, 1934-35, 1938-39), ένα Πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος (1934-35) και δίνοντας αρκετούς αθλητές του στην Ελληνική Εθνική Ποδοσφαιρική Ομάδα της εποχής. Μεγάλες ήταν οι διακρίσεις και στην μεταπολεμική και τη σύγχρονη εποχή ως το 1999. Επί 65 συνεχόμενα χρόνια ο Εθνικός ΟΦΠΦ αγωνίστηκε αδιάλειπτα στην μεγάλη εθνική κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου, έτσι ώστε σήμερα να είναι μια από τις 10 ιστορικότερες ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας με βάση τις συμμετοχές στη μεγάλη κατηγορία και την τελική κατάταξη κάθε χρονιάς.
Παράλληλα, η δράση του σωματείου επεκτάθηκε και σε άλλα αθλήματα πέραν του ποδοσφαίρου, με ιδιαίτερη έφεση εξαρχής κυρίως στον υγρό στίβο.
Εντυπωσιακή είναι η συγκομιδή σε τίτλους υδατοσφαίρισης για την ομάδα του Εθνικού, ο οποίος με 38 πρωταθλήματα και 12 κύπελλα παραμένει ο «αυτοκράτορας» του αθλήματος, έχοντας συνεχή κυριαρχία στον ελληνικό χώρο επί περίπου μισό αιώνα, με δεκάδες αθλητές σε εθνικές ομάδες και ολυμπιακούς αγώνες, με αμέτρητες διεθνείς συμμετοχές και με κάποια ακατάρριπτα ρεκόρ.
Η γυναικεία ομάδα υδατοσφαίρισης του Εθνικού εξάλλου, έχει κατακτήσει τρια ακόμη πρωταθλήματα Ελλάδος, καθώς και ένα Ευρωπαϊκό Κύπελλο συλλόγων την περασμένη χρονιά (Len Trophy 2010), επιτυγχάνοντας την κορυφαία διεθνή διάκριση της ιστορίας του συλλόγου.
Τέλος η κολυμβητική ομάδα του Εθνικού έχει κατακτήσει ένα προπολεμικό και ένα μεταπολεμικό πρωτάθλημα Ελλάδος, ενώ σχεδόν αδειάλλειπτα πλασάρεται μέσα στην πρώτη τετράδα των κολυμβητικών συλλόγων στη γενική κατάταξη, έχοντας καταρρίψει κατά καιρούς πολλά πανελλήνια ρεκόρ και έχοντας να επιδείξει αρκετές διεθνείς συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις.
Ο Εθνικός είναι η πρώτη ομάδα που εμφάνισε γυναικείες ομάδες κολύμβησης προπολεμικά, καθώς και από τους πρώτους που είχαν γυναικείες ομάδες βόλλεϋ (αμφότερα γύρω στο 1930).
Στα υπόλοιπα αθλήματα, από την εποχή της ίδρυσής του ο Εθνικός είναι μέλος του ΣΕΓΑΣ (ΣΕΑΓΣ) και εμφανίζει τμήμα στίβου (1928), κάποιες εποχές πολύ δραστήριο, με καλύτερη περίοδό του την 25-ετία 1970-1995 λόγω της χρήσης της ποδοσφαιρικής του έδρας (Στάδιο Καραϊσκάκη) και ως σταδίου Στίβου, οπότε αρκετοί αθλητές στίβου της ομάδας κατακτούν μετάλλια και διακρίσεις την εποχή αυτή σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Το τμήμα στίβου θα διατηρηθεί ενεργό μέχρι το 2004 οπότε θα κλείσει οριστικά.
Σύμφωνα με τον τύπο της εποχής τμήματα καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ) και πετοσφαίρισης (βόλλευ) ανδρών λειτουργούν στον Εθνικό ΟΦΠΦ από την προπολεμική εποχή (1926). Αντίστοιχα γυναικεία τμήματα φαίνεται πως υπάρχουν από την προπολεμική εποχή, ενώ σημειώνουν σημαντικές διακρίσεις κατά την πρώτη μεταπολεμική εποχή (1950). Προπολεμικά λειτουργεί επίσης (1932) ανδρικό τμήμα χειροσφαίρισης (χάντμπωλ)και τμήμα πυγμαχίας και γυμναστικής (1927 – Σχολή Πυγμαχίας και Φυσικής Αγωγής του Εθνικού Πειραιώς). Το τμήμα πυγμαχίας θα παραμείνει δραστήριο ως τη δεκαετία του ’50, ενώ στην πρώτη μεταπολεμική εποχή κάποια στιγμή εμφανίζεται επίσης να έχει δραστηριότητα και περιηγητική λέσχη του συλλόγου.
Τέλος, κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο λειτουργεί στον Εθνικό το νεοσύστατο τμήμα χόκεϋ επί χόρτου, με αρκετούς έλληνες διεθνείς παίκτες στη σύνθεσή του και βάσιμες ελπίδες για την κατάκτηση ενός ακόμη πρωταθλήματος ομαδικού αθλήματος.
Αθροίζοντας τους τίτλους στα ομαδικά αθλήματα ο Εθνικός κατατάσσεται τρίτος πανελλαδικά, πίσω από τους ΟΣΦΠ και ΠΑΟ, ενώ και με βάση τις διακρίσεις και τη γενικότερη δράση του, αλλά και σύμφωνα με τις συμμετοχές των τμημάτων του σε εθνικές κατηγορίες και διεθνείς διοργανώσεις, θεωρείται ένα από τα ιστορικότερα και σημαντικότερα αθλητικά σωματεία της χώρας.
Ο Εθνικός είναι ιδρυτικό μέλος της ΕΠΣ Πειραιά με αύξοντα αριθμό 2, καθώς επίσης ιδρυτικό μέλος της ΕΚΟΦ (κολυμβητικη ομοσπονδία), της ΕΟΠΕ (βόλλεϋ), κ.ά.
Σημ. Σύντομα αναμένεται να κυκλοφορήσει το βιβλίο με αναλυτικά στοιχεία για την ιστορία του Εθνικού Πειραιά σε όλα τα αθλήματα, καθώς και πολλές ιστορικές λεπτομέρειες από τη γέννηση και ανάπτυξη του αθλητισμού στην Ελλάδα.
Αφιέρωμα στον ΕΘΝΙΚΟ Ο.Φ.Π.Φ, από αθλητικά site
Mikri Liga.griNews.gr
